سورا

در روزگاری که حرف بغض گلوی آدمهاست ، نوشتن مرحمی ست اگر امیدی به شفا باشد .

انالله واناالیه راجعون

کس دگر رنگی در این سامان ندید

نمی توانم عهد کنم تا زمانی که بتوانم راست بنویسم ، سکوت کنم . نمی توانم .

دیروز برای راست گفتن ... می شدیم و امروز ...

اگر بگویم می ترسم دروغ نگفته ام می ترسم از اینکه ناخواسته دینی از کسی به گردن بگیرم

هیاهوی سکوتم از درون می درد مرا...


  
نویسنده : مریم ابراهیمی پرگو ; ساعت ۱٢:٢۸ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٩ خرداد ۱۳۸۸


خدا کجاست

ای شب تشنه ! خدا کجاست ؟

تو روزی دیگر گونه ای

                             به رنگی دیگر

که با تو

         در آفرینش تو

                                             بیدادی رفته است :

تو زنگی زمانی .

احمد شاملو

  
نویسنده : مریم ابراهیمی پرگو ; ساعت ۱:٠٦ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٧ خرداد ۱۳۸۸