سورا

در روزگاری که حرف بغض گلوی آدمهاست ، نوشتن مرحمی ست اگر امیدی به شفا باشد .

قربانیان اجتماعی بحران اقتصادی...

 

 

 خانواده ایرانی اغلب با در آمد مرد وپدر خانواده برنامه ریزی می شود یعنی شیوه معیشتی ایرانی ها سالها بدین منوال بوده است . سالیان سال این شیوه به صورت مستقیم پیش می رفته است و با توجه به سختی برخی مشاغل و یا دو شغله بودن تعدادی از  پدرها کم و بیش مسئولیت پدر و مدیر خانواده بودن نیز صورت می پذیرفته است . اعضای خانواده می توانستند حداقل در یکی از وعده های غذایی دور هم باشند و از حال هم خبر بگیرند و در این میان به مشکلات هم رسیدگی کنند .

... هرچند مشکلات معیشتی برای اغلب مردم ما همیشه وجود داشته است اما این روزها این مسئله راس سایر امور قرار گرفته است ؛ به گونه ای که به قول اغلب مردم هر چه دوندگی آنها بیشتر می شود هم تاثیر زیادی در مرتفع نمودن نیازها به وجود نمی آید . نیازهایی که جزو ابتدایی ترین نیازهای بشری در طول زمان بوده است : غذا ، پوشاک ، مسکن ! که بی مبالغه امروز روز ، تامین آنها بیشترین انرژی را از افراد می گیرد . گاهی اوقات به این نتیجه می توان رسید که زندگی امروزی آدمها، و برآورده نمودن حداقل نیازها با توانایی آنها ویا دست کم برخی افراد برابری نمی کند.

...  ما بر این تصوریم که با داشتن یک خانه به سطح متوسطی از زندگی رسیده ایم حال آنکه اغلب هم از آن بی بهره ایم . داشتن مختصر توقعی منطقی از زندگی این روزها ما را به داشتن توقع بهترین سطح زندگی محکوم می نماید ! این که هر فرد چه توقع و یا خواسته و هدفی را در زندگی دنبال میکند امر دیگری ست اما همان طور که گفته شد دسترسی به  سطح نزدیک به متوسط زندگی در ایران _ همان چیزی که در بین مردم  به اصطلاح محتاج نبودن به غیر تلقی می شود- ؛ به قدری طاقت فرسا و زمانبر است که تاثیر کاملا مستقیم روی بقیه ابعاد زندگی دارد . ابعادی چون زندگی خانوادگی ، روابط همسران ، فرزندان و توجه لازم به آنها و سایر عواملی که به طور مستقیم با چگونگی معیشت افراد در ارتباط است که نهایتا به دریایی وسیع به نام اجتماع می پیوندد . سلامت اجتماع در سایه سلامت افراد جامعه که در خانواده پرورش می یابند تضمین می شود .  

... مشغله زیاد مردان و حتی زنان در رسیدن به سطحی قابل تحمل از زندگی ، زمان و انرژی افراد را تا حدی به خود اختصاص می دهد که در سایر نقش های اجتماعی خود چون پدر و مادر بودن ، دوست و آشنا بودن ، کمرنگ می شوند . در بخش خانواده گاه فرزندان به این علت احمال می شوند و گاه این فراموشی و عدم توجه تا حدی ست که تبعات زیادی از آن را در صفحات حوادث ورق می زنیم .

... جز اندکی از مردم ، این روزها همه تقریبا با چنین مشکلی دست و پنجه نرم می کنند ؛ اما چه کسی غالب و چه کسی مغلوب ! می توان به راحتی مشاهده کرد . شاید این روزها راحت تر شدن زندگی برای اغلب مردم ما به صورت آرزو درآمده است . آرزوها کوچک تر شده اند...چطور می شود از یک پدر سرتا پا خسته خواست تا ساعتی را با کودک خود بازی کند ؟!

... چطور می شود از یک همسر سر تا پا خسته خواست تا لحظاتی را با همسر خود قدم بزند ؟! وقتی مرد خانواده تمام روز و حتی شب و نیمه شب برای گذران امور به کار مشغول است چطور یک کودک و نوجوان و جوان خانواده و انسجام آن را تجربه کند ؟! . به این ترتیب در مقابل آمار طلاق و بزهکاری و سایر ناهنجاری های اجتماعی زیاد نباید تعجب کرد !

 

                                                                                                     

 

 

 

 

  
نویسنده : مریم ابراهیمی پرگو ; ساعت ۱٢:٠٤ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢٤ بهمن ۱۳۸٧
تگ ها :