سورا

در روزگاری که حرف بغض گلوی آدمهاست ، نوشتن مرحمی ست اگر امیدی به شفا باشد .

مولوی ترک !

 

.   !!!                                                                                                                      

  چندی پیش بر سر کجایی بودن مولوی بحث داغی بین ایران و کشورهای مجاور در گرفته بود که گویا برخی مسئولین محترم کشوروفرهنگ شناسان  برایشان مهم نبود وحتی عده ای این بحث را غیر ضروری دانستند که اصلا چه اهمیتی داردکه  مولوی اهل کجا باشد !؟‌اما برای عده ای مهم بود و با کمال تعجب مولوی با شناسنامه ترکی آنهم از نوع استانبولی ! به مردم دنیا معرفی شد . البته بر آنها قصوری نیست که چیزی را که دیگران تملک آن را نپذیرفتند ، صاحب شدند و به این ترتیب مولوی شد اهل ترکیه !  اصلا ما خیلی دست و دلبازیم و دوست داریم تاریخ و فرهنگمان را با دیگران شریک شویم یا اصلا به آنها واگذار کنیم !!!

 گاهی براین تصور می مانم که آیا باید از کسانی که پیشینه تاریخی ما را تنگ در آغوش می گیرند تشکر کنیم چرا که بدین ترتیب از بی وارث شدن آنها جلوگیری می کنند !!! امروز وقتی خبر اجرای یک کنسرت را می خواندم که در کنار آن از سماع گران قونیه یاد شده بود بیشتر به ترک بودن مولوی اطمینان پیدا کردم ! احساس خوبی پیدا نکردم چرا که برایمن مهم است مولوی با نام ایران همراه باشد ، نه به صرف تعلق به وطن بلکه به سبب حفظ میراث گذشتگان که ما امانت داران آن هستیم . در بسیاری از کشورها از میراثی که متعلق به آنها نیست صحبت می کنند ، در مورد آن تحقیق می کنند و برای آن برنامه می سازند و ... ما می توانیم بهره های زیادی از امتیازات معنوی فرهنگ خودی در راستای شناسایی ایران زمین به دنیا داشته باشیم و از حقوقی که این برتری به ما واگذار می کند استفاده کنیم و حتی از این روش برای صدور فرهنگ اقدام نماییم _ کاری که سالهاست در دنیا صورت می پذیرد و ما وارد کننده آنیم _   حال آنکه ما باید بر حسب پشتوانه فرهنگی پرچم دار چنین جنبشی باشیم .

 

 

                                                                                                                

 

 

  
نویسنده : مریم ابراهیمی پرگو ; ساعت ۱:٤٥ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٧ اسفند ۱۳۸٧