سورا

در روزگاری که حرف بغض گلوی آدمهاست ، نوشتن مرحمی ست اگر امیدی به شفا باشد .

کمی هم غیر فمنیسم ...

 

در سالهای اخیر باب است که راجع به حقوق زنان صحبت شود . حتی گاهی این نوع گرایشات هم جزوی از روشنفکری محسوب می شود . فیلمها ، سریالها ،‌مجلات و حتی تشکل های دنباله رو این سیاستها، همه و همه

حاکی از بها دادن به این طرز فکر است . نگارنده به عنوان عضوی از قشر مورد توجه جامعه ! مخالفتی با این گونه التفاتها ندارد اما باید دانست که  در بسیاری از حیطه های اجتماعی آپارتاید جنسی مشاهده می شود . با جستجو در مدرن ترین فکرها می توان نمادی از بدویت نسبت به زنان را دید ! بهتر این است حق تقدم در عمل به بانوان اعطا شود . جهان رو به رشد امروز نیاز به همکاری انسانها در کنار هم دارد نه در مقابل هم ! شاید الزامی به کشتی گیر زن نباشد ! اما پزشک متخصص زن نیاز داریم . در حقوق انسانها وقتی از تساوی صحبت می شود ، این تساوی با بسیاری فاکتور های دیگر اشتباه گرفته می شود . چرا که اگر بخواهیم از تساوی زنان و مردان بگوییم در موارد بیشمار به مردان حتی ظلم هم شده است ! پس بهتر است از نوع بشر و چگونگی تحول و ارتقا ی بشریت صحبت کنیم و دو جنس را در مقابل هم قرار ندهیم . هر چند که چنین امری وقتی میسر می شود که اصلا ما زنان را ببینیم ! یعنی آنها را به عنوان نیمی از جمعیت روی سیاره مان قبول داشته باشیم.

اگر بخواهیم عادلانه با مسائل روبرو شویم می بینیم که خستگی ناشی از روزمرگی در زندگی مدرن امروز باعث می شود تا ما بر این تصور باشیم که بخشی از جامعه بر بخشی دیگر برتری دارند ویا این اجحاف حتما از طرف مقابل بر زنان اعمال می شود اما واقعیت این است که در طول تاریخ بیشترین خطاها از روی زنان بر خودشان اعمال می شود . ما همیشه برای مسائل به دنبال مقصر می گردیم اما باید بدانیم که خود کردگی، راز بسیاری از مشکلات و تبعیضات است !

 

                       

  
نویسنده : مریم ابراهیمی پرگو ; ساعت ٩:٥٧ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٧ اسفند ۱۳۸٧