سورا

در روزگاری که حرف بغض گلوی آدمهاست ، نوشتن مرحمی ست اگر امیدی به شفا باشد .

خدا کجاست

ای شب تشنه ! خدا کجاست ؟

تو روزی دیگر گونه ای

                             به رنگی دیگر

که با تو

         در آفرینش تو

                                             بیدادی رفته است :

تو زنگی زمانی .

احمد شاملو

  
نویسنده : مریم ابراهیمی پرگو ; ساعت ۱:٠٦ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٧ خرداد ۱۳۸۸